Toneel: Arthur & Friedrich – een nacht in Bayreuth

Als een mantra dreunt het door ons hoofd: Wees gelukkig, wees gelukkig, wees gelukkig. We doen er álles aan om ons goed te voelen. Elke dag weer. Maar het begint te knagen. Houden we onszelf niet voor de gek met deze non-stop feelgood-ideologie? Graven we zo niet ons eigen graf? We beginnen moe te worden. Het leven is moeilijk. En daarvan wegrennen put ons alleen maar verder uit. Maar tolereert onze tijd de lijdende mens nog wel? Iemand! Leer ons op adem komen. Leer ons falen! Leer ons ongelukkig zijn! 

In de hoop op antwoorden (en een beetje troost bitte) gaan Emma en Dinda, hypochonders en kenners van de paniek, te rade bij de wereld van de filosofie.

In Arthur & Friedrich, een nacht in Bayreuth worden de grote Schopenhauer en Nietzsche voor één nacht tot leven gefantaseerd. Nooit hebben deze twee filosofen elkaar ontmoet. Tot nu. Al wandelend door de Duitse stad Bayreuth wisselen de mannen van gedachten en staan ze uiteindelijk lijnrecht tegenover elkaar. Waar de een ons probeert te verlossen van dit aardse tranendal, roept de ander ons op het ongeluk juist recht in de ogen aan te kijken. Dwars door alle vurige argumenten heen, zien we twee jonge vrouwen, Emma en Dinda, op zoek naar houvast. Al hadden de beste mannen hen liever de mond gesnoerd (want ‘er is geen vrouw die deugt’, aldus Schopenhauer).

Concept, tekst en spel: Dinda Provily en Emma Linssen
Eindregie: Lowie van Oers
Lichtontwerp: Luc Huisman
Beeld: Mees Walter
In samenwerking met: Theater Adhoc en Brainwash Festival

Recensies
‘Prachtig wordt het als ze tegen het einde worden geconfronteerd met de ethische gevolgen van hun gedachtes. Wat is al dat gefilosofeer over de schoonheid van het lijden waard, als er iemand voor je neus ligt te verdrinken? Een vriend bovendien. Hoe hard en misantropisch moet je zijn om dan niks te doen? Een verrassend hoopvolle dialoog tussen twee filosofen, waar je dankzij het lichtvoetige spel vol levensvreugde weer vandaan komt. ‘ de Volkskrant ★★★★★

‘Er valt naast de doordenkers ook genoeg te lachen in de personificatie van de twee denkers, die uiteraard bij tijden ook ijdel en pedant zijn en die onverwacht bizarre fysieke afleiding zoeken voor hun gedenk. Hun eigen lichamen herinneren deze wandelende breinen eraan dat theorie een tegenhanger heeft in de praktijk.’ Theaterkrant

Recensies over eerder werk

“Zo komen theater en filosofie (…) op een vruchtbare manier samen: het drama ontstaat niet zozeer vanuit de filosofische ideeën zelf, als wel vanuit de confrontatie ervan met de mens, dat wezen dat zo overtuigd is van de eigen redelijkheid maar ondertussen door onderbuikgevoelens en instinct wordt geregeerd. Dat biedt een vruchtbare bodem voor de volgende voorstellingen die Linssen en Provily gaan maken” Theaterkrant

Publieksreacties op de eerste voorstelling van Linssen&Provily:

“Niet eerder zag ik een voorstelling die filosofisch zo inhoudelijk, helder én humoristisch tegelijkertijd is”

“De toeschouwer wordt bij de keel gegrepen terwijl hij lacht én aan het denken wordt gezet”

“Een absolute aanrader voor iedereen die van filosofie en theater houdt en de confrontatie met de afgrond niet schuwt”