PAL-drager
Miriam Hogervorst
"Verlies en rouw raken ons allemaal, maar zijn niet altijd gemakkelijk bespreekbaar. Als PAL-drager wil ik bijdragen aan een samenleving waarin mensen zich gezien, gehoord en gesteund voelen wanneer het leven moeilijk is."
Al van jongs af aan voelde ik de wens om iets voor anderen te betekenen. In 1989 begon ik mijn opleiding tot verpleegkundige. Daar ontdekte ik mijn passie voor de zorg en voor het er zijn voor mensen die geraakt worden door ingrijpende gebeurtenissen en verlies in het leven.
In de jaren daarna heb ik gewerkt in verschillende zorgsettings: in het ziekenhuis, bij mensen thuis, in een hospice en binnen de mantelzorg. Deze ervaringen hebben mij geleerd hoe groot de impact van ziekte, verlies en rouw kan zijn — niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel, sociaal en op het gebied van zingeving. Ieder mens en ieder verhaal is anders. Juist daarom vind ik het belangrijk om goed te luisteren en aan te sluiten bij wat iemand op dat moment nodig heeft.
Ook persoonlijk heb ik ervaren hoe diep verlies raakt. De stilgeboorte van mijn eerste kind heeft mijn leven en mijn kijk op begeleiding blijvend veranderd. Deze ervaring heeft mijn sensitiviteit voor rouw verdiept en mij laten zien hoe belangrijk het is dat er ruimte is voor verdriet, liefde, herinneringen en alles wat zich aandient.
Als PAL-drager wil ik graag naast mensen staan die te maken hebben met verlies, rouw of de dood. Ik wil ruimte bieden om te vertellen wat er leeft, om stil te staan bij wat er is gebeurd en om woorden te geven aan gevoelens en gedachten die soms moeilijk uit te spreken zijn.
Soms is er behoefte aan een gesprek, soms aan een luisterend oor en soms juist aan de ruimte om samen stil te zijn. Er hoeft niets opgelost of veranderd te worden. Alleen al het kunnen delen van wat er is, kan waardevol zijn.
Ik vind het belangrijk dat we in onze maatschappij meer openheid creëren rondom verlies, rouw en de dood en ruimte bieden aan alles wat hiermee samenhangt. Verlies en rouw hoort bij het leven, maar toch is er niet altijd ruimte om verdriet te delen of te laten zien.
Juist openheid kan verbinding geven en ervoor zorgen dat we dichter bij elkaar komen. Erkenning bieden aan verdriet en verlies geeft ruimte voor rust, vertrouwen en echte verbinding. Iedereen beleeft rouw op zijn of haar eigen manier. Daar wil ik met aandacht en respect naast staan.
Naast mijn persoonlijke begeleiding organiseer ik bijeenkomsten rondom kindverlies. Ook ben ik vrijwilliger bij de Vereniging OOK – Ouders Overleden Kind en bij Humanitas, binnen de groep Steun bij Verlies en Rouw.
Dit jaar heb ik het initiatief genomen om de coördinatie van Rouwen & Vieren in Hilversum te realiseren. Een sfeervolle plek waar ruimte wordt gemaakt voor rouw. Om stil te staan, te herinneren, te delen en ook te vieren.
Want rouw is liefde. En liefde mag je vieren.
Een plek waar je mag voelen dat je niet alleen bent met je verlies. Waar herinneringen er mogen zijn, verhalen gedeeld mogen worden en ruimte is voor alles wat rouw met zich meebrengt.